18 febrer 2012. En el congrés que el PP fa a Sevilla (on si no!?) tot funciona com una seda. No hi han diferencies ni discussions. No hi han vots en contra, ni siquiera abstencions. Per no haver-hi, no hi han ni candidats. Tot s'aprova per unanimitat. Tot està lligat i ben lligat, encare que sigui a cop de pito.
Queda demostrat que la unitat dels populars és inqüestionable. Ni siquiera es 'mou' la número dos, de la què es comentava que 'baixaria'. Ens donaran alguna sorpresa final, com fe de vida?
Aquesta absència de contrast, d'opinió, de divergència, és bona?
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada